Τις τελευταίες δεκαετίες, ο παγκόσμιος αμπελοοινικός τομέας έχει παρατηρήσει μια συνολική θετική τάση παραγωγής και κατανάλωσης λευκών και ροζέ οίνων, ενώ οι ερυθροί οίνοι έχουν μειωθεί. Αυτή η διαρθρωτική αλλαγή μπορεί να αποδοθεί κυρίως σε συνολικές αλλαγές στις προτιμήσεις των καταναλωτών. Στοιχεία από το Τμήμα Στατιστικής του Διεθνούς Οργανισμού Αμπέλου και Οίνου (OIV) στοχεύει στην […]
Έχει κάθε οίνος τη δική του χημική υπογραφή και, αν ναι, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον προσδιορισμό της προέλευσής του; Πολλοί ειδικοί προσπάθησαν να λύσουν αυτό το μυστήριο, χωρίς να τα καταφέρουν πλήρως. Εφαρμόζοντας εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης σε υπάρχοντα δεδομένα, μια ομάδα από το Πανεπιστήμιο της Γενεύης (UNIGE), σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Αμπέλου και
Η βιβλιογραφία παρέχει στοιχεία ότι, εκτός από τους εστέρες, υπάρχουν και άλλες ενώσεις όχι απαραίτητα πτητικές που μπορούν να έχουν σημαντικό αντίκτυπο στο συνολικό φρουτώδες άρωμα του κρασιού, συμβάλλοντας σε ένα αποτέλεσμα κάλυψης. Έχει υπάρξει μια έρευνα που αξιολόγησε τις οσφρητικές συνέπειες ενός μείγματος προανθοκυανιδινών τανινών και εστέρων, μέσω οργανοληπτικών και φυσικοχημικών προσεγγίσεων. Πραγματοποιήθηκαν οργανοληπτικές
Οι αλλοιώσεις και οι δυσάρεστες γεύσεις αποτελούν μείζονα ανησυχία στην παραγωγή οίνου, ακόμη και αν τα προβλήματα που προκαλούν είναι αβλαβή, μπορούν να έχουν αρνητικό αντίκτυπο στην ποιότητα ή έστω στην αντίληψη του καταναλωτή. Η δυσάρεστη γεύση του ποντικού “mousy taint” αναφέρθηκε για πρώτη φορά στον μηλίτη οίνο. Έχει περιγραφεί ως μια ιδιαίτερα δυσάρεστη γεύση
Ένα υψηλό pH στα σταφύλια επηρεάζει άμεσα την ποιότητα των οίνων που προκύπτουν. Το γλεύκος με υψηλό pH είναι ένα πανταχού παρόν πρόβλημα σε όλες τις θερμές αμπελουργικές περιοχές και η διόρθωση οξύτητας του γλεύκους γίνεται κυρίως με τρυγικό οξύ, που είναι κοινή πρακτική, αλλά μπορεί να δημιουργήσει μια γευστική ανισορροπία κάποιες φορές. Μετά από
Ακόμα και στον κόσμο των ζυμών υπάρχουν ”οι καλοί και οι κακοί”. Μεταξύ των τελευταίων πρέπει να καταμετρηθούν οι ζυμομύκητες που ανήκουν στο γένος Brettanomyces. Πρόκειται για πολύ συγκεκριμένους μικροοργανισμούς, με χαρακτηριστικό ογκώδες, μυτερό σχήμα, μικρότερο από το κοινό Saccharomyces, αργό στην ανάπτυξη, αλλά πολύ ανθεκτικό σε αρκετούς δυσμενείς παράγοντες, πρώτα απ’ όλα στο αλκοόλ.