Υπάρχει μελέτη που στοχεύει στην καλύτερη κατανόηση των μηχανισμών σχηματισμού της 2-αμινοακετοφαινόνης (2-AAP) στους λευκούς οίνους, της κύριας ένωσης που ευθύνεται για την ”άτυπη-απρόοπτη” γήρανση(ATA), ένα φαινόμενο που σχετίζεται με την ταχεία απώλεια του φρουτώδους αρώματος του λευκού οίνου και την ανάπτυξη δυσάρεστων οσμών. Δύο μελέτες που πραγματοποιήθηκαν σε 139 λευκά κρασιά της Κεντρικής Ευρώπης […]
Το pinking του λευκού οίνου είναι η αλλαγή του χρώματος από λευκό-κίτρινο σε σομόν-κόκκινο, μια ανεπιθύμητη αλλαγή που μπορεί να συμβεί κατά την αναγωγική παλαίωση. Σε πρόσφατη έρευνα, μικρές συγκεντρώσεις μαλβιδίνης-3-Ο-γλυκοζίτη (~0,3 mg/L) έχουν αποδοθεί στην εμφάνιση ροζ χρώματος στα λευκά κρασιά που παράγονται υπό συνθήκες αναγωγής. Επιπλέον, ο πολυμερισμός των ανθοκυανινών υπό οξειδωτικές συνθήκες,
Έχει κάθε οίνος τη δική του χημική υπογραφή και, αν ναι, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον προσδιορισμό της προέλευσής του; Πολλοί ειδικοί προσπάθησαν να λύσουν αυτό το μυστήριο, χωρίς να τα καταφέρουν πλήρως. Εφαρμόζοντας εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης σε υπάρχοντα δεδομένα, μια ομάδα από το Πανεπιστήμιο της Γενεύης (UNIGE), σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Αμπέλου και
Η βιβλιογραφία παρέχει στοιχεία ότι, εκτός από τους εστέρες, υπάρχουν και άλλες ενώσεις όχι απαραίτητα πτητικές που μπορούν να έχουν σημαντικό αντίκτυπο στο συνολικό φρουτώδες άρωμα του κρασιού, συμβάλλοντας σε ένα αποτέλεσμα κάλυψης. Έχει υπάρξει μια έρευνα που αξιολόγησε τις οσφρητικές συνέπειες ενός μείγματος προανθοκυανιδινών τανινών και εστέρων, μέσω οργανοληπτικών και φυσικοχημικών προσεγγίσεων. Πραγματοποιήθηκαν οργανοληπτικές
Οι αλλοιώσεις και οι δυσάρεστες γεύσεις αποτελούν μείζονα ανησυχία στην παραγωγή οίνου, ακόμη και αν τα προβλήματα που προκαλούν είναι αβλαβή, μπορούν να έχουν αρνητικό αντίκτυπο στην ποιότητα ή έστω στην αντίληψη του καταναλωτή. Η δυσάρεστη γεύση του ποντικού “mousy taint” αναφέρθηκε για πρώτη φορά στον μηλίτη οίνο. Έχει περιγραφεί ως μια ιδιαίτερα δυσάρεστη γεύση
Ένα υψηλό pH στα σταφύλια επηρεάζει άμεσα την ποιότητα των οίνων που προκύπτουν. Το γλεύκος με υψηλό pH είναι ένα πανταχού παρόν πρόβλημα σε όλες τις θερμές αμπελουργικές περιοχές και η διόρθωση οξύτητας του γλεύκους γίνεται κυρίως με τρυγικό οξύ, που είναι κοινή πρακτική, αλλά μπορεί να δημιουργήσει μια γευστική ανισορροπία κάποιες φορές. Μετά από